Autoimmunologiczne przewlekłe zapalenie wątroby

Autoimmunologiczne przewlekłe zapalenie wątroby, jest słabo poznanym procesem zapalnym o nieustalonej przyczynie . Polega ono na przewlekłym, postępującym procesie martwiczo-zapalnym wątroby.  




Schorzenie to dotyka dwa razy częściej kobiet niż mężczyzn. Może pojawić się w każdym wieku ale najczęściej pojawia się między 40 a 60 rokiem życia. Czynnikiem wpływającym na wytwarzanie się chorób autoimmunologicznych są zaburzenia czynności układu odpornościowego, wyrażające się nieprawidłową reakcją na własne antygeny. Do końca nie wiadomo co jest czynnikiem wyzwalającym reakcję, lekarze badający schorzenie uważają, że u osób predysponowanych genetycznie, bodźcem wyzwalającym może być czynnik środowiskowy np. bakteria, wirus lub związek chemiczny. Efektem tych zaburzeń jest proces martwiczo-zapalny co w ostateczności prowadzi do marskości wątroby.

Choroba ta najczęściej współistnieje z innymi chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak: immunologiczne zapalenie tarczycy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, cukrzyca insulinozależna. Zdarza się, że choroba przebiega w sposób zupełnie bezobjawowy. W niektórych przypadkach przypomina ostre zapalenie wątroby. Rzadko zdarza się by miała przebieg gwałtowny. Do objawów występujących u chorego, można zaliczyć:

• żółtaczka

• znużenie

• objawy marskości

• objawy endokrynopatii

Przebieg choroby uzależniony jest od wieku pacjenta u którego doszło do zachorowania. Dzieci i osoby młode chorują bardzo agresywnie a leczenie jest bardzo trudne. Osoby w wieku starszym chorują znacznie łagodniej.

Rozpoznanie i Leczenie:

Do rozpoznania schorzenia dochodzi na podstawie badania podmiotowego i przedmiotowego, badania biochemiczne oraz histopatologiczna biopsja wątroby. Nietypowe dla choroby są odchylenia stwierdzane w badaniach laboratoryjnych, wskazujące na choleostazę. Choremu podaje się leki z grupy glikokortykosteroidów. Leczenie polega na indukcji i remisji oraz wieloletnim leczeniu podtrzymującym. Po okresie 2 letniego leczenia i pozytywnym wyniku biopsji można podjąć próbę odstawienia leków. W wypadku bardzo zaawansowanego procesu chorobowego jedyna skuteczna metoda to przeszczep wątroby.

Jeżeli choroba zostanie wykryta we wczesnym stadium rokowanie jest pomyślne, a przewidywalna długość życia jest zbliżona do przeciętnej. Jeżeli mamy do czynienia z marskością w ciągu 5 lat od zachorowania dojdzie do niewydolności wątroby.

Brak komentarzy